ဒီကားက ကျွန်တော်တို့ ကလေးဘဝကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့ပြီးသားကားပဲ။ တော်တော်လည်းကောင်းခဲ့တဲ့ကားပေါ့။ အဲဒီကာလတွေက ဒီမှာ နစ်ကေ့ဂ် တော်တော်ပေါ်ပြူလာဖြစ်ခဲ့တဲ့ကာလလို့ပြောရမယ်။ အဲဒီတုန်းက နစ်ကေ့ဂ် ကော်လက်ရှင်အခွေတွေဆိုလည်း Knowing က အမြဲပါတတ်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာပျက်တဲ့ကားတွေ သိပ်မကြည့်ခဲ့ရသလို ဒီကားက ကမ္ဘာပျက်တဲ့ကားပေမဲ့ ပဟေဠိတွေနဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေတာရော အဲဒီမတိုင်ကာလမှာ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ နိုင်ငံခြား ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာမတစ်ယောက်ပြောတာတွေနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တွေဖြစ်နေလို့လားမသိ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းခဲ့တယ်။ တော်တော်ကြာလို့ မေ့သွားမှ ခုခေတ်တွေမှာ ပြန်ကြည့်တော့လည်း ဒီကားက မဟောင်းသေးပါဘူး။ ကောင်းတုန်းပဲ။ သက်တမ်းနု နှစ်ချို့ဝိုင်တစ်ခွက်လို့ ပြောရင်လည်းရတယ်။ သရုပ်ဆောင်တွေကတော့ နစ်ကေ့ဂ်အပြင် Rose Byrne ပါတယ်။ Ben Mendelsohn ပါတယ်။ Rose Byrne က ဒီထဲနုသေး တော်တော်လည်း ချောသေးတော့ တစ်ကားလုံး စုတ်ပြတ်သတ်နေရင်တောင် ကျွန်တော်တော့ သူပါလို့ ထပ်ကြည့်မှာပဲ။ဇာတ်ရဲ့အကြောင်းအရာကတော့ ၁၉၅၉မှာ မူလတန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာ ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မယ်လို့ သူတို့ထင်လဲဆိုတာတွေကို ပုံမှာရေးပြီး Time Capsule ထဲ ထည့်မြုပ်ဖို့လုပ်တယ်။ အဲဒီထဲက ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကတော့ ဂဏန်းတွေရေးထည့်ခဲ့တယ်။ နှစ်ငါးဆယ်ကြာတော့ အဲဒီဟာတွေကို ပြန်ဖော်ကြတော့ ဒီဘက်ခေတ်ကလေးတွေကို အဲဒီစာရွက်တွေကို ပြန်ဝေပေးတယ်။ နစ်ကေ့ဂ်သားလေးကတော့ အဲဒီဂဏန်းတွေရေးထည့်ထားတဲ့ စာရွက်ကို ရသွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ နစ်ကေ့ဂ်က အဲဒီဂဏန်းတွေက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ငါးဆယ်အတွင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပျက်ကပ်တွေရဲ့ ရက်စွဲ၊ သေသူအရေအတွက်နဲ့ ကိုဩဒိနိတ်တွေမှန်း သိလာခဲ့တယ်။ အိုကလာဟိုမာစီးတီး ဗုံးကွဲမှုတို့ 9/11 တို့ ဟာရီကိန်းတိုက်တာတို့ အကုန်ပါခဲ့တယ်။ မဖြစ်သေးတာ သုံးခုအတွက်လည်းပါခဲ့တယ်။ ဒါကိုသိသွားတဲ့နစ်ကေ့ဂ်က ဒီပျက်ကပ်တွေကို ဘယ်လိုတားမလဲ တားနိုင်မလား။ ဘာတွေဆက်ဖြစ်ကြမလဲဆိုတာကို ပဟေဠိတွေအပြည့်နဲ့ ကြည့်ရမယ့် ရုပ်ရှင်ပါပဲ။ တော်တော်များများလည်း ကြည့်ပြီးကြလောက်ပါပြီ။ မကြည့်ရသေးတဲ့လူတွေတော့ ကြည့်ကိုကြည့်သင့်တဲ့ ရုပ်ရှင်ပါပဲ။