ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းချုပ်ကို ပြောပြရမယ်ဆိုရင်တော့ ပါမောက္ခချန်ဟာသုတေသနခရီးသွားရာကနေ လမ်းမှာ ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်နဲ့မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ရပါတယ်။ ခွေးလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့အပြင်သနားစရာလည်း ကောင်းတာမလို့ ပါမောက္ခချန်က အိမ်ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။မိန်းမဖြစ်သူက ငယ်ငယ်က ခွေးကိုက်ခံရဖူးတာကြောင့် အခုလိုမျိုးခွေးခေါ်လာတာကို မကြည်ဖြူခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှခွေးလေးကို မိသားစုဝင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်။ ခွေးလေးရဲ့ နာမည်ကိုလည်းမာကျောက်ကစားဝိုင်းကို အစွဲပြုပြီး ပါးထုန်လို့ ပေးထားလိုက်တော့တာပေါ့။ပါးထုန်လေးက သူ့သခင်အလုပ်သွားတိုင်း ကေဘယ်ဘူတာအထိလိုက်ပို့တတ်ပြီးတော့ ဘူတာကနေ သတင်းစာယူပြီးမှ အိမ်ပြန်လာတတ်ပါတယ်။ညနေပိုင်း သခင် အလုပ်ပြန်လာမယ့်အချိန်ရောက်ရင် ဘူတာမှာသွားစောင့်နေတတ်သေးတာပါ။ သခင်ဖြစ်သူ ချန်ကျင်းရှိုကပါးထုန်လေးကို သားလေးတစ်ယောက်လို သဘောထားတာမလို့ပါးထုန်လေးကလည်း သခင့်ကို အရမ်းတွယ်တာခဲ့ပါတယ်။တစ်နေ့မှာတော့ သခင်ဖြစ်သူဟာ မမျှော်လင့်ဘဲ လောကကြီးထဲကထွက်ခွာသွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပါးထုန်လေးကတော့သေခြင်းတရားဆိုတာကို နားမလည်ဘဲ သခင်ဖြစ်သူ ပြန်အလာကို စောင့်ပြီးရင် စောင့်နေခဲ့ပါတယ်။ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မိသားစုကလည်း ဘဝပေးအခြေအနေတွေကြောင့်တစ်ယောက်တစ်နေရာစီ ကွဲကုန်ကြတာပေါ့။ ပါးထုန်လေးကရောအရင်နေရာလေးမှာပဲ သခင်ဖြစ်သူ ပြန်အလာကို စောင့်နေမှာလား၊ဒါမှမဟုတ် ကျန်ခဲ့တဲ့ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ပဲ တခြားနေရာကို လိုက်သွားရမလား၊သခင်တွေနဲ့ ပြန်တွေ့ရမလားဆိုတာကိုတော့ Hachiko ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကားမှာကြည့်ကြည့်လိုက်ကြပါနော်။ ပါးထုန်နဲ့ သခင်ဖြစ်သူ ပါမောက္ခချန်ကြားကကြည်နူးဖွယ်ရာ အခိုက်အတံ့လေးတွေကိုလည်း တွေ့မြင်ရမှာမလို့ဒီဇာတ်ကားလေးကတော့ ၂၀၂၃ ခုနှစ်ရဲ့ အကြည်သင့်ဆုံး ဇာတ်ကားတစ်ကားပါပဲ။